
Θα μπορούσα να γράψω πολλά και διάφορα σήμερα, θα μπορούσα να βρίσω, να παρακαλέσω (δεν είναι κακό...), να αναθεματίσω, να κριτικάρω, να ακυρώσω, να αναπολήσω, να ευχηθώ, θα μπορούσα, πολλά θα μπορούσα.
Τίποτα όμως απ΄ όλα αυτά δεν έκανα...
Θυμήθηκα ένα τραγούδι - σταθμό τουλάχιστον για μένα προσωπικά και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.
Τα λόγια του είναι αυτά που από τότε που τα σιγοτραγούδησα, με ηρεμούσαν και μου έδιναν δύναμη να συνεχίσω ότι κι αν έκανα!
Την ίδια δύναμη θέλω να έχω και τώρα, θέλω να την έχει όλη η οικογένεια...
Από τον πρόεδρό μου, ως και μένα, τον τελευταίο πιστό της!




